Ύμνος δοξαστικός για τις γυναίκες που αγαπούμε...

Έτυχε και το διάβασα τις προάλλες σ' ένα βιβλίο του Εγγονόπουλου. Πραγματικά με συνεπήρε...

Είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν τα ρόδια...
έρχονται και μας βρίσκουνε τις νύχτες, όταν βρέχη...
με τους μαστούς τους καταργούν τη μοναξιά μας...
μεσ' στα μαλλιά μας εισχωρούν βαθειά...
και τα κοσμούνε σα δάκρυα, σαν ακρογιάλια φωτεινά, σα ρόδια...