Χριστούγεννα...

Πήγε κιόλας 2 το πρωί...; Α, ωραία.. Πάει η 29η Δεκεμβρίου... 30 του μηνός.. Τι γρήγορα περνάν αυτές οι μέρες.. Πάλι δε θα προλάβουμε να καταλάβουμε Χριστούγεννα και θα ξαναρχίσει το κυρ-ελέισον στο σχολείο.

Ας είναι. Χριστούγεννα έχουμε όπως και να 'ναι..

Πολλοί έχουν συνδυάσει τα Χριστούγεννα με λογής-λογής επιθυμίες. Οι μεγάλοι θέλουν ξεκούραση... Θέλουν να επισκεφτούν γνωστούς τους... Οι φοιτητές κοιτούν να παν πώς και πώς καμιά πολυήμερη, να πάρουν την τελευταία τζούρα τους πριν την εξεταστική.. Τα μικρά απ' την άλλη, κλαίγονται στους γονείς για δωράκια..

Όμως, δεν ήταν έτσι και στην περίπτωση του μικρού Ανδρέα.. Αν δε το θυμάστε, είναι εκείνο το ξανθό αγγελούδι που έφυγε τόσο νωρίς από κοντά μας, παλεύοντας άνισα με τον καρκίνο.. Χάρει σε αυτόν σήμερα σώθηκαν πάρα πολλά παιδιά, ιδρύθηκαν νέες ογκολογικές μονάδες στην Ελλάδα.. Η περίπτωση του μικρού Ανδρέα είχε συγκινήσει τότε το πανελλήνιο..

Ο ίδιος; Δε ζητούσε, γνωρίζοντας καλά την μη αντιστρέψιμη κατάστασή του, παρά τη δημιουργία ενός συλλόγου για την περίθαλψη άπορων παιδιών. Ο σύλλογος αυτός αργότερα ιδρύθηκε από τον πατέρα του και ονομάστηκε ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ..

Παραθέτω το κειμενάκι που 'χε γράψει ο δεκάχρονος Ανδρέας, ως ευχή..




Τόσο μεγάλη απήχηση είχε αυτή η παραδειγματική περίπτωση του μικρού Ανδρέα, που η Ναταλία Γερμανού έγραψε στίχους στο τραγούδι που ονομάστηκε "Το χαμόγελο του Ανδρέα" και το οποίο τραγούδησε ο αγαπημένος τραγουδιστής του μικρού, ο Θάνος Καλλίρης.

Το τραγούδι:




Τι ψυχικό σθένος έκρυβε μέσα του αυτός ο μικρός.. Τον κοιτάω και συγκινούμαι..

Καλό ταξίδι Ανδρέα.. Κοίτα να μας φυλάς από εκεί ψηλά .....


Τα Χριστούγεννα δεν είναι για παιδάκια μόνο...

Συγγνώμη, δε μπορώ να συνεχίσω.

Καληνύχτα και καλές γιορτές